پروندهٔ ۲ — Echoes of 2040
Echoes
Echoes: Somewhere Outside of Time
۰۱این پیوند از ۰۷:۰۲ پخش می‌شود.
گفتگوهای این پرونده
۲ گفتگو · ۳۰ دقیقه · ۳۰ دقیقه باقیدربارهٔ این اپیزود
Echoes By Pink Floyd
«Echoes» شبیه سفری در یک منظره‌ی ناشناخته است؛ نه غمگین است، نه آرام، و نه درباره‌ی تنهایی به معنای معمولش. قطعه بیشتر شبیه لحظه‌ای‌ست که جهان برای چند دقیقه از حرکت می‌ایستد و تو فقط شاهد تغییر شکل آن هستی. از سکوتی سرد و تقریباً بی‌زمان شروع می‌شود، بعد کم‌کم صداها شکل می‌گیرند؛ انگار چیزی از دل تاریکی دارد به وجود می‌آید. موسیقی مدام بین زیبایی و اضطراب، بین چیزی آشنا و چیزی که نمی‌توانی اسمش را بگذاری حرکت می‌کند. بخش میانی ناگهان همه‌چیز را از حالت انسانی خارج می‌کند؛ انگار وارد جایی می‌شوی که قوانین معمول صدا و زمان دیگر کار نمی‌کنند. و وقتی دوباره ملودی برمی‌گردد، حس نمی‌کنی به نقطه‌ی اول برگشته‌ای. انگار چیزی دیده‌ای که دیگر نمی‌توانی ندیده بگیری. «Echoes» بیشتر از اینکه درباره‌ی یک احساس مشخص باشد، درباره‌ی عبور از یک حالت ذهنی‌ست؛ مثل نگاه کردن به اقیانوسی در تاریکی، بدون اینکه بدانی آن طرفش چه چیزی وجود دارد.
در این گفتگو
And no one showed us to the land And no one knows the where's or why's But something stirs and something tries And starts to climb toward the light
شما چه فکر می‌کنید؟
نظرتان دربارهٔ همین پرونده. کوتاه یا بلند، موافق یا مخالف — فقط محترمانه.
برای نوشتنِ نظر وارد حسابِ پند شوید.
ورود / ثبت‌نام